SZNAUCERKA MINIATUROWA FIGA : )

WZORZEC SZNAUCERA MINIATUROWEGO

 

Wzorzec FCI nr 183 d

 

WYGLĄD OG?NY

Sznaucer miniaturowy jest zmniejszonym odbiciem swych wi?szych braci, bez wad "skarłowacenia". Powinien by?mocnym, zwartym, grubokościstym pieskiem. Nie może to by?w żadnym wypadku pies "kanapowy". Jego usposobienie odpowiada usposobieniu sznaucera średniego z cechami temperamentu i zachowania psa miniaturowego. Inteligencja, odwaga, wytrwałość i czujność czyni?z niego miłego psa pokojowego, a także "strażnika" i psa towarzszącego zar?no w małych mieszkaniach, jak i w podmiejskich domach.

 


Top Schnauzer USA, Int.Ch. Enjoy's Phantom of The Opera
sznaucer miniaturowy czarno-srebrny

SZCZEGÓŁY WZORCA:

GŁOWA:

Głowa jest silna, wydłużona, bez wyrazistego guza potylicznego, stopniowo zwężająca si?od oczu do wierzchołka nosa. Stanowi połow?długości grzbietu - od kłębu do nasady ogona. Kraw??czołowa (stop) wydaje si?dzi?i brwiom wyraźnie zaznaczona. Prosty grzbiet nosa przebiega r?nolegle do osi podłużnej płaskiego, bez zmarszczek czoła. Muskulatura części pyskowej głowy jest silnie rozwini?a, jednak bez naruszenia - przez silnie wypukłe policzki - prostokątnej formy głowy (z brod?. Kufa przechodzi w umiarkowanie st?iony klin. Wierzchołek nosa jest pełny i czarny. Wargi powinny by?przylegające, zawsze czarne, niezależnie od umaszczenia szaty.

UZ?IENIE:

Kompletne uz?ienie jest silne, zwarte i czysto białe, zgryz nożycowy.

USZY
:

Ucho skr?one: wysoko osadzone, symetryczne, noszone pionowo. Ucho naturalne: wysoko osadzone, załamane w kształcie litery "V", lub małe ucho stojące, noszone prosto, symetrycznie.

OCZY:

Jak najciemniejsze dla wszystkich umaszcze? nieduże, owalne, osadzone frontalnie, o dolnej powiece przylegającej do gałki ocznej.

SZYJA:

Szlachetnie wygi?a, silnie osadzona, proporcjonalna, nie powinna by?zbyt kr?ka ani zbyt gruba. Kark jest mocny, szlachetnie wysklepiony, sk?a na spodzie szyi napi?a i przylegająca ("sucha" szyja).

TU?W:

Klatka piersiowa jest umiarkowanie szeroka, o płaskich żebrach i w przekroju poprzecznym owalna. Jej głębokość powinna stanowi?połow? wysokości psa w kłębie. Przedpiersie, kt?e utworzone jest przez wystając? przed staw barkowy r?ojeść mostka, powinno by?dobrze rozwini?e. Klatka piersiowa wznosi si?lekko ku tyłowi, przechodząc w umiarkowanie podciągni?y brzuch. Słabizna - czyli odst? mi?zy ostatnim łukiem żebrowym a biodrem - jest kr?ka, co decyduje o zwartości psa. Og?na długość tułowia odpowiada mniej wi?ej wysokości w kłębie. Grzbiet jest kr?ki i lekko spadzisty. Jego g?na linia opada lekko, poprzez silny pierwszy krąg kłębu, grzbiet i lekko zaokrąglony zad, a?do nasady ogona.

OGON:

Ogon skr?ony na około 3 kr?i, jest wysoko osadzony i noszony prosto.

KO?ZYNY PRZEDNIE:

Ukośnie ustawione łopatki (w stosunku do poziomu kąt 45 stopni) i ramiona s?ostro ukątowane (mi?zy ramieniem a łopatk?kąt 90 stopni) i płaskie, jednakże silnie umięśnione. Ko?zyny przednie s? ukształtowane jako silne, ze wszystkich stron proste podpory; łokcie s? przylegające.

KO?ZYNY TYLNE:

Udo i podudzie, jako dźwignie ruchu, powinny by?długie i dobrze umięśnione. Kąt mi?zy miednic?i udem powinien wynosi?ok. 100 stopni. Mi?zy udem i podudziem - ok. 120 stopni. Ko?zyny tylne, widziane od tyłu, powinny by?ustawione r?nolegle.

ŁAPY:

S?kr?kie, okrągłe, o zwartych, wysklepionych ku g?ze palcach ("kocia łapa") z ciemnymi pazurami i mocnymi, twardymi opuszkami.

WŁOS:

Okrywa włosowa jest szorstka. Winna by?drutowata, twarda i g?ta. Składa si?z g?tego podszerstka i szorstkiego włosa okrywowego. Włos okrywowy jest szorstki, nie nastroszony ani nie falisty. Włosy głowy i ko?zyn r?nie?twarde; na czole i uszach nieco kr?sze. Typowe znamiona rasy to: utworzona na kufie krzaczasta broda i brwi, lekko ocieniające oczy.

MAŚĆ:

Umaszczenie jest jednolicie czarne, "pieprz i s?", czarno-srebrne lub białe. W odmianach "pieprz i s?", celem hodowc? jest uzyskanie pośredniej tonacji z r?nomiernie rozmieszanym silnie pigmentowanym "pieprzem" i szarym podszerstkiem. Dopuszcza si?różne odcienie koloru, od ciemnostalowej do srebrzystej szarości. Ciemna maska podkreśla wyraz rasy i harmonizuje z danym odcieniem maści. Przy maści czarno - srebrnej celem hodowc? jest: czarna okrywa włosowa z czarnym podszerstkiem i białymi znaczeniami nad oczami, na szyi w okolicy krtani, na policzkach, na przedpiersiu, śr?r?zu, łapach, stronie wewn?rznej ko?zyn tylnych i wokół odbytu. Czoło, kark i zewn?rzna powierzchnia uszu winny by?czarne.

WZROST:
Wysokość w kłębie waha si?mi?zy 30 a 35 cm.

WADY:

Budowa zbyt ciężka lub za lekka, nisko- lub wysokonożna. Ciężka lub okrągła czaszka. Zmarszczki na czole. Uszy nisko osadzone lub źle ci?e. Oczy jasne, zbyt duże, wypukłe lub okrągłe. Silnie zaznaczone łuki jarzmowe. Luźna sk?a szyi, szyja "jelenia"; zgryz inny ni?nożycowy; uz?ienie ponos?kowe; kr?ka, spiczasta lub wąska kufa. Zbyt długi, rozwleczony lub mi?ki grzbiet, grzbiet "karpiowaty", ści?y zad. Zaj?zy ogon, na zewnątrz wykr?one łokcie, do środka wykr?one pi?y. Strome lub beczkowate ko?zyny tylne, długie łapy. Inoch?. Włos zbyt długi, falisty, kosmaty lub jedwabisty. Pr?a na grzbiecie, czarne siodło, maść łaciata. Wyraz teriera.